Wasilewski en zijn maatjes betoveren Paradox

Slawomir-Kurkiewicz-Marci-kleinVrijdaganavond stond alweer het vierde concert dit jaar in de ECM Artist In Concert serie geprogrammeerd in Paradox in Tilburg. Op het podium stond het Poolse Marcin Wasilewski trio, bestaande uit Marcin Wasilewski (piano), Slawomir Kurkiewicz (contrabas), Michal Miskiewicz (drums) aangevuld met de Zweeds Joakim Milder (tenor-saxofoon).

Het trio, dat al meer dan twintig jaar samenspeelt, bouwt sinds een aantal jaren aan een nog steeds groeiende reputatie. Met Thomaz Stanko heeft het trio vanaf 2002 reeds verscheidene cd’s opgenomen en het trio verrichtte ook hand en spandiensten voor Noorse gitarist Jacob Young. Slawomir Kurkiewicz en Michal Miskiewicz speelden mee op de eerste twee cd’s van Manu Katche.

De muziek van het trio kenmerkt zich door een diepe kennis en respect voor de Poolse jazz traditie en het her arrangeren van jazz en pop klassiekers. In die Poolse traditie mag natuurlijk Krystof Komeda niet ontbreken en daar ligt ook een van de relaties met de saxofonist. Joakim Milder speelt namelijk mee op Stanko’s cd ‘Litania: Music of Krzystof Komeda’ (1997).

Hun vierde en voorlopig laatste ECM cd, ‘Spark Of Life’ (2014), is internationaal lovend ontvangen. Met name de toevoeging van Milder maakt dat het trio zich op dit album doorontwikkeld heeft zonder zichzelf te herhalen. De verwachtingen voor het concert waren dan ook hooggespannen.

De erg serieus kijkende muzikanten begonnen het concert met ‘Spark Of Life’, een rubato gespeeld muzikaal gedicht met erg vloeiende en lyrische saxofoon partijen. Erg opvallend was het karakter dat Miskiewicz inbrengt door uit zijn minimale drumstel zeer subtiele begeleiding te verzorgen. Deze compositie ging vloeiend over in ‘Sudovian Dance’, waarin het publiek lichtvoetig mee genomen wordt in een heerlijke reis en waarin drummer en bas de ketel in opperste concentratie opstoken. Wat dan volgde was erg bijzonder; een bijna onherkenbare uitvoering van ‘Message In A Bottle’ van Sting waarin in ruim een kwartier het hele nummer van voor naar achter en van achteren naar voren passeerde, begeleidt door een heerlijke groove. Het was wonderlijk hoeveel vrijheid Wasilewski creëerde in zijn spel binnen de beperkingen van een pop song. Dit was niet nieuw; eerder deed het trio hetzelfde met nummers van Bjork en Prince. De eerste set werd afgesloten met ‘Largo’; een klassieke compositie van Grazyna Bacewicz.

De tweede set werd geopend met een persoonlijke favoriet, ‘Night Train To You’. Het nummer werd vurig ingezet en gestuurd door bas en drum kreeg Milder de ruimte een geweldige solo te spelen. Wasilewski bemoeide er zich gaandeweg de uitvoering ook mee door bijna ritmisch het duel op te zoeken met Milder en het stokje over te nemen. Bas en drum speelden gedurende de zestien minuten durende uitvoering onregelmatige maatsoorten door elkaar heen of het de normaalste zaak van de wereld was. Dit gold ook voor ‘Still’, een stuk van Milder, waarin de saxofonist weer liet horen een verrijking te zijn voor het idioom van dit trio.

Herbie Hancock’s ‘Actual Proof’ hadden we al vaker gehoord in Paradox. Scott Henderson had een tijdje geleden een gestript versie van deze klassieker opgenomen en live gespeeld. Wasilewski, die door Hancock is beïnvloed, heeft op de laatste cd ook een bewerking van dit oorspronkelijk voor een film bedoelde stuk opgenomen. Hoewel Hancock met dit nummer de mogelijkheden van een Fender Rhodes wilde demonstreren kwam het op de vleugel ook heerlijk tot zijn recht. Ook de syncopische ritme begeleiding zorgde voor enig vuurwerk met dampend saxofoon-werk. Deze avontuurlijke muzikale avond werd afgesloten met een vloeiend slaapliedje.

Een memorabele muzikale avond van een van de jazz paradepaardjes van ECM. Hopelijk zet dit gezelschap haar evolutie en samenwerking met Manfred Eicher voort, dat betekent namelijk nog spannende en verrassende ontwikkelingen voor de toekomst.